Pages

Blogger templates

Blogroll

Featured 1

Curabitur et lectus vitae purus tincidunt laoreet sit amet ac ipsum. Proin tincidunt mattis nisi a scelerisque. Aliquam placerat dapibus eros non ullamcorper. Integer interdum ullamcorper venenatis. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Featured 2

Curabitur et lectus vitae purus tincidunt laoreet sit amet ac ipsum. Proin tincidunt mattis nisi a scelerisque. Aliquam placerat dapibus eros non ullamcorper. Integer interdum ullamcorper venenatis. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Featured 3

Curabitur et lectus vitae purus tincidunt laoreet sit amet ac ipsum. Proin tincidunt mattis nisi a scelerisque. Aliquam placerat dapibus eros non ullamcorper. Integer interdum ullamcorper venenatis. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Featured 4

Curabitur et lectus vitae purus tincidunt laoreet sit amet ac ipsum. Proin tincidunt mattis nisi a scelerisque. Aliquam placerat dapibus eros non ullamcorper. Integer interdum ullamcorper venenatis. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Featured 5

Curabitur et lectus vitae purus tincidunt laoreet sit amet ac ipsum. Proin tincidunt mattis nisi a scelerisque. Aliquam placerat dapibus eros non ullamcorper. Integer interdum ullamcorper venenatis. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas.

Wednesday, December 12, 2012

Terugkomen


Hoy es 12 del 12 del 12 y estoy cruzando los bosques de Gelderland nevados camino de Amsterdam.
Si la cosa no se tuerce tal vez después del trabajo pueda escaparme al centro a dar una vuelta y despedirme.

Si, vuelvo a Barcelona en apenas un mes y tengo la sensación de que he de aprovechar cada minuto aquí. Estoy contento aunque la decisión no ha sido mía sino impuesta por una reorganización geográfica en el curro, pero no puedo quejarme en absoluto, voy a un sitio muy bueno y mi experiencia aquí -tal vez más breve de lo que hubiera querido- ha sido inolvidable.
Aún me quedan unas semanas en las que también viajaré a Suecia y Finlandia para despedirme de los compañeros allí, se aproximan semanas bastante moviditas...

A los Pelocha, Paquito, Alfonso y otros españoles que de vez en cuando se acercan por aquí les diré que sigan disfrutando a tope de este trozo de vida holandés, cuando os llegue el día de volver estoy seguro de que echaréis de menos un montón de cosas y es que, aunque estos Dutchies estén un poco locos, este es un sitio estupendo. Gracias por vuestra compañía virtual en estos casi dos años! Os seguiré leyendo!

Y si alguien sabe de un piso chulo de alquiler en BCN pues ya sabe, que de el chivatazo.

Abrazos

Monday, December 10, 2012

Moonrise Kingdom


Ayer vi Moonrise Kingdom, me gustó bastante.
Es cierto que flojea a ratos y ese surrealismo naif puede resultar cargante,
pero es entretenida y la banda sonora es muy buena.




Saturday, December 8, 2012

Nieve

 








Sin duda Sonsbeek es el parque urbano más bonito que conozco, un lujo vivir a 5 minutos andando.

Y no sólo nevado, en otoño era aún más espectacular...




   

Monday, November 19, 2012

No podemos saberlo

 
A Isabel Núñez,
Non possiamo saperlo - N.Ginzburg

Non possiamo saperlo. Nessuno l'ha detto.
Forse là non c'è altro che una rete sfondata,
Quattro sedie spagliate e una vecchia ciabatta
Rosicchiata dai topi. C'è caso che Dio sia un topo
E che scappi a nascondersi appena arriviamo.
E c'è caso che invece sia la vecchia ciabatta
Rosicchiata e consunta. Non possiamo sapere.
Forse Dio ha paura di noi e scapperà, e a lungo
Noi dovremo chiamarlo e chiamarlo coi nomi più dolci
Per indurlo a tornare. Da un punto lontano
Della stanza lui ci fisserà immobile.
Forse Dio è piccolo come un granello di polvere,
E potremo vederlo soltanto col microscopio,
Minuscola ombra azzurra sul vetrino, minuscola
Ala nera perduta nella notte del microscopio,
E noi là in piedi, muti, sospesi a guardare.
Forse Dio è grande come il mare, e spumeggia e tuona.
Forse Dio è freddo come il vento d'inverno,
Forse ulula e romba come un rumore assordante,
E dovremo portare le mani alle orecchie,
Agghiacciati e tremanti, rimpiattendoci al suolo.
Non possiamo sapere com'è Dio. E di tutte le cose
Che vorremmo sapere, è la sola veramente essenziale.
Forse Dio è noioso, noioso come la pioggia,
E quel suo paradiso è una noia mortale.
Forse Dio ha gli occhiali neri, una sciarpa di seta,
Due volpini al guinzaglio. Forse ha le ghette,
Sta seduto in un angolo e non dice parola.
Forse ha i capelli tinti, ha una radio a transistor,
E si abbronza le gambe sul tetto d'un grattacielo.
Non possiamo sapere. Nessuno sa niente.
Forse appena arrivati ci manda allo spaccio
A comprargli del pane e salame ed un fiasco di vino.
Forse Dio è noioso, noioso come la pioggia
E quel suo paradiso è la solita musica,
Svolazzare di veli, di piume, di nuvole,
Un odore di gigli recisi, una noia di morte,
E ogni tanto una mezza parola per passare il tempo.
Forse Dio sono due, una coppia di sposi
Abbandonati al sonno ad un tavolo d'osteria.
Forse Dio non ha tempo. Ci dirà di andarcene
E tornare più tardi. Noi andremo a passeggio;
Siederemo su di una panchina a contare i treni che passano,
Le formiche, gli uccelli, le navi. A quell'alta finestra,
Dio s'affaccerà a guardare la notte e la strada.
Non possiamo sapere. Nessuno lo sa.
C'è anche caso che Dio abbia fame e ci tocchi sfamarlo,
Forse muore di fame, e ha freddo, e trema di febbre,
Sotto una coperta sudicia, piena di cimici,
E dovremo correre in cerca di latte e di legna,
E telefonare a un medico, e chissà se subito
Troveremo un telefono, e il gettone, e il numero,
Nella notte affollata, chissà se avremo abbastanza denaro.
 
No podemos saberlo. Nadie lo ha dicho.
Quizás allá no quede más que una red desfondada, 
cuatro sillas de paja desflecadas y una galleta vieja
mordida de ratones. Es posible que Dios sea un ratón
y que corra a esconderse tan pronto nos vea entrar.
Y es posible que en cambio sea esa galleta vieja
mordisqueada y mohosa. No podemos saber.
Quizá Dios tiene miedo de nosotros y escape, y largamente
deberemos llamarlo y llamarlo con los nombres más dulces
para inducirlo a volver. Desde un punto lejano del cuarto
él nos mirará fijo, inmóvil.
Quizá Dios es pequeño como un grano de polvo,
y podremos verlo solamente al microscopio,
minúscula sombra azul detrás del cristalito, minúscula
ala negra perdida en la noche del microscopio,
y nosotros allí en pie, mudos, contemplándolo, en vilo.
Quizá Dios es grande como el mar, y lanza espuma y truena.
Quizá Dios es frío como el viento de invierno,
tal vez brama y retumba en un rumor que ensordece,
y deberemos llevar las manos a los oídos,
y agachados, temblando, replegarnos al suelo.
No podemos saber cómo es Dios. Y de todas las cosas
que quisiéramos saber, esta es la única verdaderamente esencial.
Quizá Dios es tedioso, tedioso como la lluvia
y aquel paraíso suyo es un tedio mortal.
Quizá Dios tiene anteojos negros, un echarpe de seda,
dos mastines a los flancos. Quizás use polainas
y está sentado en un rincón y no dice palabra.
Quizá tiene el pelo teñido, una radio a transistores
y se broncea las piernas en la terraza de un rascacielos.
No podemos saber. Ninguno sabe nada.
Quizá no bien lleguemos nos mandará al espacio
a comprarle pan, salame y una damajuana de vino.
Quizá Dios es tedioso, tedioso como la lluvia
y aquel paraíso suyo es la consabida música
un revolar de velos, de plumas, y de nubes
y un aroma de lirios y un tedio de muerte,
y cada tanto una media palabra para pasar el tiempo.
Quizá Dios es dos, una réplica de esposos
librados al sopor de una mesa de hotel.
Quizá Dios no tiene tiempo. Dirá que nos vayamos
y volvamos más tarde. Nosotros nos iremos de paseo,
nos sentaremos sobre un banco a contar trenes que pasan,
las hormigas, los pájaros, las naves. De aquella alta ventana
Dios se asomará a mirar las calles y la noche.
No podemos saber. Nadie lo sabe.
Es posible incluso que Dios tenga hambre y nos toque saciarlo,
quizás muere de hambre, y tiene frío, y tiembla de fiebre,
bajo una manta sucia, infestada de pulgas
y deberemos correr en busca de leche y de leña,
y telefonear a un médico, y quién sabe si a tiempo
encontraremos un teléfono, y la guía, y el número 
en la noche demente, quién sabe si tendremos suficiente dinero.

Tuesday, October 30, 2012

Sanidad holandesa. La pela es la pela




Hoy toca una de esas viñetas cotidianas de la emigración, que aunque no pase de la categoría de anécdota tal vez pueda dar una idea del sistema sanitario holandés.

Para no enrollarme demasiado les comentaré que la sanidad en Holanda es totalmente privada, y que todo ciudadano está obligado a hacerse un seguro privado que cuesta en su versión más básica unos 80-90 euros al mes por persona. Además, existe una franquicia variable de 200 a 500 euros más o menos que define la cantidad que tienes que pagar de tu bolsillo excepto en casos de atención primaria, especialista y estancia o tratamientos hospitalarios.

Aclarar que para la atención especialista siempre te lo ha de prescribir tu médico de cabecera, y que por mucho que pagues 80,90 o 150 euros al mes no puedes ir directamente al otorrino o al neumólogo incluso si ya tienes una dolencia diagnosticada que requiere un tratamiento especializado. En resumen, primero al médico de familia y que él te prescriba la visita al especialista (a lo que según me cuentan suelen dar bastante largas...).

Ahora les cuento mi experiencia. Cuando llegué a Holanda en Mayo-Junio 2011 me aseguré con Zilverenkruis y me intenté registrar ya entrado Julio en el médico de cabecera del centro de salud más cercano a mi casa (que por cierto, no son los centros de salud públicos de España sino privados).

El caso es que me salía todo el rato un contestador y me confirmaron que el doctor estaba de vacaciones hasta Agosto (!)... Como por suerte no me hizo falta pues no insistí y hasta Octubre no tuve que volver por una pequeña gastroenteritis. En este caso, al no tener doctor aún porque el tio no estaba en Julio, me atendió otro y me hicieron pagar por adelantado 30 euros por la visita. Aunque mandé la factura por correo con copia de mi seguro nunca me lo reembolsaron y yo harto ya de lo surrealista del tema la verdad que me olvidé de seguir dando la brasa...

Pero como mi suerte estaba marcada, y la verdad he de reconocer que desde Octubre a Enero no volví al centro a registrarme pues el 2 de enero me entró un dolor de oídos que en principio no era grave e intenté ir al médico pero... SI! Estaba también cerrado por vacaciones hasta el 9 de enero! Intenté ir a otro centro de salud al lado de mi trabajo pero claro, estaban abiertos pero no me atendían porque no era el más cercano... tócate los cojones...

Al llegar el viernes la molestia empeoró y aunque obviamente no me iba a morir pues era muy muy molesto. Localicé el teléfono de urgencias y tras preguntarme qué me pasaba concluyeron que me tenía que joder y esperar al lunes a ir a mi puto médico de cabecera que con suerte vendría de sus vacaciones en Curaçao...

Yo, que me subía por las paredes (unan a todo esto los contestadores telefónicos en holandés...) decidí plantarme en urgencias del hospital de Arnhem para descartar que no hubiera una infección en el oído o algo más heavy, pero en una visita de 10 minutos descartaron nada grave y me recetaron ´pain killers´ hasta el lunes.

Eso ocurrió un domingo 8 de enero de 2012 y hoy 30 de Octubre acabo de recibir una factura con cargo a la franquicia por valor de 214 euracos que me quieren hacen pagar !!!!! Alucino.
Obviamente mañana removeré Roma con Santiago para no pagar semejante salvajada (que digo yo que si me hacen una radiografía tengo que pedir una hipoteca...)

Por otro lado podría poner otros ejemplos de las trabas que ponen para la prescripción de medicamentos muy caros para enfermedades graves como la esclerósis múltiple (Por suerte no estoy afectado, pero sé de lo que hablo). Resumiendo,  los médicos reciben instrucciones estrictas para no recetar el medicamento más caro (y científicamente demostrado más eficaz para estados avanzados de la enfermedad), hasta que no han recetado previamente otras alternativas más baratas, de modo que un paciente cuyo empeoramiento es muy rápido puede tener que esperar ente 6 meses y un año para acceder al tratamiento más caro ya que son las aseguradoras quienes presionan en esa dirección para contenter los costes.

Tal vez mi experiencia sea sólo una anécdota pero cuando alguien se queje del sistema sanitario español que se lo piense dos veces.

Monday, October 22, 2012

Simon Evans: De mapas, listas y demás diagramas


Hace un par de años publiqué casi por azar esta entrada y hace unas semanas, también por casualidad, me encontré con la exposición de Simon Evans en el Mudam de Luxemburgo. Yo no sabía ni quien era el autor, pero el ver ese ¨Everything I have¨ en un cartel me hizo recordar la entrada, y a Pérec, y a este blog.

... Y es que a mí lo que me gustaría es que este blog fuera una lista infinita de las cosas que tengo, un mapa de lugares que seguramente no existan o una especie de instrucciones de uso de no se muy bien qué... Estoy colgao, lo sé.

Algo de eso intenté hace tiempo, los visitantes de aquella época -si es que queda alguno- puede que lo recuerden. Tal vez retome eso de los mapas y las listas, sería divertido... aunque no creo que logre tal propósito. Quizás al pronunciar o escribir la palabra propósito ya toda intención se esté desvaneciendo en eso que algunos llaman ¨procrastination¨ un tema en el que soy un avanzado experto.


¨Evans' works reflect a very personal view of the world, and thus they convey an indirect self-portrait of their author. They are somewhere between concrete poetry and "écriture automatique", between the blackboard teaching aesthetics of the early 20th century and the digital schematization of the early 21st century, constituting individual chapters of a private diary, full of irony and absurd humor. “I try to include the outside world in my inner vision” says the artist, who has created a comprehensive psycho-geography in his works which includes frequent references to the various places where he has lived in London, San Francisco, Berlin and most recently New York creating a cartography of emotional horizons ranging between introspection and projection.¨















 


Wednesday, October 10, 2012

Españolear


El otro día recibí una llamada inesperada, y se abrió una pequeña posibilidad de volver a casa algo que siempre resulta tentador especialmente teniendo en cuenta que ahora mismo tenemos 3 grados en Arnhem (19 menos que en Barcelona o 14 menos que en Santander). El invierno se va a hacer duro.

No sé que pasará, la verdad es que lo veo poco probable -yo siempre tan optimista- pero viendo como está el país con el TDT Party en el gobierno y ministros deseosos de ¨españolizar¨ al personal casi que me quedo por aquí arriba.
 













... y si no fuera todo un tremendo ´McGuffin¨ ?




Sunday, October 7, 2012

This must be the place


He visto ¨This must be the place¨ de Sorrentino y me ha gustado mucho pese a coincidir con parte de la crítica en cierto abuso de la estética y alguna que otra laguna en el guión.

Sean Penn se sale y la aparación de David Byrne marca un antes y después en la trama. (La primera parte en Dublín es para mí lo mejor de la película, luego a ratos flojea un poco).



La banda sonora -probablemente lo mejor de la película-, corre a cargo de una banda ficticia ¨Los mierdas¨, con letras escritas por Byrne, música de Will Oldham y con Michael Brunnock como cantante, un chico irlandés que encontraron en MySpace.

http://www.twentyfourbit.com/2011/11/david-byrne-will-oldhams-this-must-be-the-place/

Muy recomendable

Thursday, September 20, 2012

Magris/Bobbio

"Laico es quien sabe abrazar una idea sin someterse a ella, quien sabe comprometerse políticamente conservando la independencia crítica, reírse y sonreír de lo que ama sin dejar por ello de amarlo; quien está libre de la necesidad de idolatrar y de desacralizar, quien no se hace trampas a sí mismo encontrando mil justificaciones ideológicas para sus propias faltas, quien está libre del culto de sí mismo.""

Claudio Magris





Corta y pega de ¨Borra el humo de tu frente¨

Thursday, September 13, 2012

Persons



El video de mi amiga Rakeluca que está hecha un artistaza!

http://persons.bandcamp.com/

Wednesday, September 12, 2012

#Nobody expects the tupper revolution!



Me ha encantado, todo esfuerzo por defender la Educación Pública es poco...

Verkiezingen / Elecciones





Hoy son las elecciones en Holanda, un tema que daría para mucho.
Yo la verdad no me acabo de enterar de cómo funciona la política en este país, acostumbrado al PPSOE+Nacionalistas la situación holandesa me parece muy complicada de entender. Ya digo que tal vez no me entere demasiado y cometa algún error pero yo resumiría el panorama del siguiente modo:

- El gobierno actual estaba formado por una coalición entre el partido de centro-derecha VVD (del presidente en funciones Mark Rutte), el PVD o ¨Partido por la libertad¨ del ultra-derechista Wilders (este tio daría para tres posts seguidos pero si eso ya lo hago otro día) y la CDA que es otro partido cristianodemócrata más minoritario.

Con eso de que Europa les pidió meter la tijera (el déficit ronda el 4-5% y el país entró un par de trimestres en recesión, el populista de Wilders (tmb conocido como Chucky o el muñeco diabólico) dijo que pasaba del tema y al final otra vez elecciones tras sólo dos años de legislatura.

La situación ahora pinta a que el VVD seguirá en cabeza y el tal Wilders se hundirá, sin embargo parece que tendrán que pactar un gobierno "púrpura", probablemente con el PvdA (Un partido socialdemócrata liberal).

La duda es que, en las encuestas de los últimos 2 meses primero se pronóstico una subida muy importante  del Partido Socialista (probablemente la opción de más ¨extrema¨ izquierda) incluso pudiendo alcanzar ser el partido más votado, pero en los debates el tio la debió cagar siendo muy anti-europeo y el PvdA le comió la tostada.

Bueno, que un lío macabeo que seguramente he explicado fatal desde mi ignorancia, así que si quieren más info vean la wikipedia que seguro que lo explican mejor:

http://en.wikipedia.org/wiki/Dutch_general_election,_2010


Yo realmente lo que venía a contar aquí son las chocantes diferencias entre el sistema electoral españislavo (me encanta esa palabra en particular viendo como pintan las cosas tras el 11S), y el tulipandio.

Por un lado -si no estoy mal informado- pueden votar en todos los sitios que les de la gana de su ciudad, vamos que no tienen un único colegio electoral, sino que tienen flexibilidad. Además, me han contado que hay mesas electorales en estaciones de tren, aeropuertos e incluso centros comerciales! lo que me ha sorprendido bastante, además hacen las elecciones un miércoles y por descontado son listas abiertas.

Luego, me han contado que basta una autorización para que otra persona vote en tu nombre, algo que por muy de fiar que sean los holandeses me parece un poco fuerte, vamos que le dices a tu abuela hola guapa, fírmame este papel y luego votas lo que te da la gana en su nombre. Lo mismo con gente joven o que pasa directamente de las elecciones... No sé, a priori me ha parecido muy fuerte pero claro tal vez lo pienso con una óptica españislava y aquí todos son muy de fiar.

Lo que me han dicho también es que a veces el clima beneficia a los conservadores ya que sus votantes van a votar SIEMPRE, y los izquierdosos -si es que los hay- se hacen los remolones si sale un dia de solazo espectacular (cosa que tampoco es muy probable la verdad). En cualquier caso hoy el clima no debiera ser una excusa -unos 18 grados con nubes y claros-...

Pues nada, que las mesas cierran a las 21h y en breve se sabrán los resultados, luego tendrán que montar otro tripartito de lo más plural y listos, a gobernar!

Al contrario que en Bélgica aquí parecen que están acostumbrados a pactos de lo más diverso y que la ¨poldercultuur¨ o cultura del consenso la aprenden desde pequeñitos, así que en dos o tres meses debería haber un gobierno en marcha.

Menudo rollo he soltado, seguro que con muchas imprecisiones así que cualquier correción o comentario is very welcome!

Por cierto, si algo es claramente una maravilla a exportar es lo discretos que son en la campaña, en especial con los carteles callejeros y el buzoneo de publicidad, sobre todo si lo comparamos con los caretos de políticos por doquier en calles y plazas españislavas o los buzones atestados de panfletos...Lo dicho, una maravilla.







Sunday, September 9, 2012

Zondag / Domingo


Este ´post´ intenta ser un resumen de algunas fotos del centro de Arnhem que tengo pendientes desde hace tiempo. Las hice un domingo hace ya 4 o 5 semanas, uno de los muchos días de buen tiempo (buenísimo diría yo) que estamos teniendo este verano.

La verdad es que Arnhem es muy agradable (y todo es super cómodo, tal vez demasiado) pero me temo que probablemente en un año o año y medio me empiece a agobiar un poco.